Voor een champagne worden 2/3 blauwe en 1/3 witte druiven
geperst, zodra de druiven de wijngaard hebben verlaten. De begint de wilde
gisting. Na afloop van de gisting wordt uit de verschillende wijnen een mengsel
samengesteld, (een blend) naar de eisen van het champagnehuis. Om een tweede
gisting te bevorderen, voegt men suiker toe in siroopvorm en botteld daarna
beide. Nu komt de tweede gisting heel geleidelijk op gang, waarbij de koolzuurbelletjes ontstaan, die in de fles blijven. Deze bereiding stamt uit de streeks champagne, de méthode wordt daarom de méthode champenoise genoemd. Minder van kwaliteit is de bereiding van champagne in tanks. De tweede gisting vindt dan plaats in de gesloten vaten, waarna de wijn onder druk wordt gebotteld.
De goedkoopste manier is de inspuitmanier, waarbij de wijn achteraf het koolzuur krijgt toegediend. Vaak herken je de methode aan de belletjes. Hoe kleiner de belletjes des te hoger de kwaliteit.